Maastrichts Mooiste 2008 (deel 2)

De nachtrust was goed maar veel te kort (altijd een probleem voor mij), de dag brak aan met zonneschijn. Zondag 15 juni, de dag van Maastrichts Mooiste – The Run. Na alweer een overvloedig ontbijt gingen we gezamenlijk te voet naar het centrum, als altijd onderlangs via het voet- en fietspad langs de Maas.
Omkleden deden wij in de parkeergarage. Bijkomend voordeel was dat je er je kostbare spullen in bewaring kon geven. Daarna nog even wat joggen, een laatste toiletbezoek en op weg naar de start.
Henk gebaarde mij rustig van start te gaan, iets dat ik niet altijd doe. Omdat het voor mij na al die jaren loopervaring nog steeds moeite kost het juiste aanvangstempo te bepalen besloot ik achter Henk aan te lopen. Dat werkte wel, het voelde ‘tight but loose’, ingehouden en toch stevig. Zo gingen we op weg. De eerste zeven kilometers vielen nog mee, al lieten sommige klimmetjes je benen eraan herinneren dat dit geen makkelijk loopje is waarbij je zomaar even lekker kunt gaan ‘knallen’. En knallen deed ik allerminst, het tempo dat Henk en ik liepen was niet hoog (25 minuten per 5 km) maar voor ons hard zat. Even later begon, na een aantal glooiïngen te zijn gepasseerd, het echte werk, de Sint Pietersberg op. Dat ging via diverse haarspeldbochten totdat je boven was. Daarna ging het nog even zo door over glooiende bospaden, die soms erg modderig – of beter gezegd ‘lemig’ – waren. De echte afdaling kwam bij het 11 km punt. Maar dat was ook meteen een punt waarbij de meeste lopers ‘los’ gingen.
Even voor dat punt speelden sommige spieren in Henks benen flink op, waardoor hij niet meer in staat was om volop door te rennen. Ik liep bij hem weg en kon de laatste vier kilometers lekker ‘doortrekken’, daarbij menigeen passerend. Toen uiteindelijk de St. Servaesbrug in zicht kwam was het nog maar een klein stuk naar de finish. Ik passeerde de meet in 1:17:37, dat bleek naderhand netto 1:17:07, tien seconden langzamer dan vorig jaar maar ik heb nu ook veel rustiger gelopen naar mijn gevoel. Dus niet ontevreden. Henk kwam precies een minuut later over de finish en Margreet nog iets later, in 1:20. Niet slecht gelopen! Even na de finish zag ik weblogger Maurice, we hebben elkaar nog heel even gesproken. Hij had een mooie 1:12:00 gelopen, en dat terwijl ook hij het idee had relatief op zijn gemak te hebben gelopen.
Zou Helmie weer eerste vrouw zijn geworden, evenals vorig jaar? Nee, ze werd tweede dame, toch een prachtprestatie. Tijd: 1:03.42. Grote verrassing van onze groep was echter Ellen, die met 1:09:00 rond niet alleen haar 15 km tijd verpletterend verbeterde maar als negende dame over de meet kwam. Ze heeft zelfs Lodewijk geklopt, met 1:09.27 heeft hij een mooie tijd gelopen maar hij ging niet voluit. Vorige week had hij al 37 minuten gelopen bij de Kopjesloop in Delft en was toen eerste geworden. “Het kan niet altijd feest zijn”, vond hij terecht. Ton kwam binnen in 1:13, ook een zeer mooie tijd. Snelste van onze groep was echter mijn kamergenoot Mike, die in 58 minuten, wat sneller nog dan vorig jaar, en als 17e senior man een mooi resultaat boekte.

Het tevreden span heeft achteraf weer lekker van de zon genoten bij de uitspanning onderaan de brug, waar we elk jaar zitten. Het was erg druk. Pieternel met echtgenoot en haar gevolg schoven ook aan. Een mooie afvaardiging van Haag Atletiek in het zonnige zuiden! Ook de vader van Helmie was gekomen om zijn dochter aan te moedigen. Een mooi vaderdagscadeautje moet de eervolle tweede plaats van zijn dochter zijn geweest!


We hebben nog even gekeken naar de prominentenloop over 5 kilometer. Daar liepen dus de ècht snelle dames en heren. Een mooi gezicht, stuk voor stuk lopen ze de afstand zoals de gemiddelde loper een honderd meter sprint. Speciale belangstelling hadden we voor Saskia van Vugt, die we redelijk goed kennen van Terschelling en Vlieland. Ook in dit veld weerde zij zich goed, ze finishde als eerste Nederlandse, Daphne van Panhuysen liet ze nog een flink stuk achter zich.
Na afloop keerden we terug naar het hotel. Na ons opgeknapt te hebben, keerde het merendeel van onze groep huiswaarts. Margreet was met de auto en gaf mij een lift naar het station, de rest ging op de fiets. Net op dat moment was er een wolkbreuk, waardoor de fietsers ondanks een inderhaast ingelaste schuilpartij niet geheel droog het station bereikten.
De terugreis verliep voorspoedig. Ik dommelde herhaaldelijk weg, maar op de momenten dat ik wakker was luisterde ik met de anderen naar Henk, hij vertelde honderduit over de vele avontuurlijke en exotische reizen die hij met zijn vrouw Grada heeft gemaakt. Een en ander smakelijk gelardeerd met anecdotes. Over wildwatervaren bij de papoea’s, aan de dis bij de gastvrije Iranezen, de tocht door Nepal met sherpa’s, enzovoorts. Wie overal komt, kan veel verhalen.


Lijkt me een erg mooie loop. Natuurlijk wel pittig door de heuvels. Dus is die tijd die jij vrij gemakkelijk loopt uitstekend hoor!
Geplaatst door: Rick | 17 juni 2008 om 20:29
Bert, ik zag in de uitslagen dat je goed hebt gelopen! Nee, een echt snel parcours kun je dat van MM niet noemen, maar mooi was het wel...
Geplaatst door: Fred | 17 juni 2008 om 13:04
Ik heb in het weekend ook een 15 kilometer gelopen, maar dan in Maasdijk. Jullie hadden het een stuk zwaarder als ik het zo lees.
Geplaatst door: Bert Gerritsma | 17 juni 2008 om 11:44
Lekker zo laten staan. Staat niet in de weg en schept op de één of andere manier een leuke verwarring.
Mooi verslag van een fantastisch gezellig weekend. Ook deel 1 geeft de dag volledig weer. Alsof we een week op vakantie waren.
Geplaatst door: Lodewijk | 17 juni 2008 om 9:57
Wij gaan er volgend jaar waarschijnlijk ook een weekendje Maastricht van maken. Helemaal als ik je geweldige verslag lees!
Geplaatst door: M@urice | 16 juni 2008 om 22:50
Zaterdag hoef je in iedergeval niet vroeg uit je bed!
Geplaatst door: Koen | 16 juni 2008 om 21:55