Allemaal beestjes... maar hoe lang nog?
Het was verschrikkelijk weer in Den Haag gisteravond, maar ik wed dat het elders in Nederland nog vele malen erger was. In ieder geval viel er hier geen sneeuw en was het niet glad. Het regende wel, bijna de hele avond, een regen die het midden hield tussen motregen en 'gewone' regen. De temperatuur viel eigenlijk best mee, ik schat zo'n vier, vijf graden celsius.
Ik was iets vroeger thuis dan normaal. Even gekeken op de buienradar en daarna toch maar omgekleed. Ik ging 'voor mijzelf' lopen. Reden was dat er een aantal lange tempo's op het programma stonden en omdat afgelopen maandag de korte tempo's al moeizaam gingen leek het mij wijzer om gewoon voor een lekker duurloopje te gaan. En dat ging in ieder geval prima, ik heb nog wel bij de Laan van Poot mijn groep opgewacht en heb zo'n tien minuten met ze meegelopen. Gewoon, voor de gezelligheid en het 'idee' dat ik toch nog even heb meegetraind.
Thuisgekomen, gedouchd en omgekleed en met de fiets terug naar de club. Het was erg rustig in het clubhuis, daar zal het weer grotendeels debet aan zijn geweest. Alhoewel, iemand zei dat de trainingsgroepen erg compleet waren deze avond. Er is dus wel veel gelopen maar kennelijk wilden de meesten na de training meteen naar huis.
Iets anders nu: 2010 is het jaar van de biodiversiteit! Het is maar dat u het weet. In oktober van dit jaar komen regeringsleiders binnen de Verenigde Naties bij elkaar in Nagoya, Japan. dan moeten er afspraken worden gemaakt om te redden wat er te redden valt van de natuur op aarde.
Ik geef toe dat ik behoorlijk cynisch gestemd ben over wat er uit komt. De vorige keer, in 2002, spraken de deelnemers in Johannesburg af dat ze in 2010 de achteruitgang van de biodiversiteit 'significant' zouden hebben teruggedrongen (deze wijsheid heb ik overigens uit de NRC Next van dinsdag 26 januari). Dat is mislukt. Momenteel sterven jaarlijks 3.000 tot 30.000 dieren- en plantensoorten uit, en dit allemaal door toedoen van de mens. Zo gek is dat niet natuurlijk, er zijn waanzinnig veel mensen op aarde die zowel land als zee intensief gebruiken. Daar moet alles voor wijken.
Dat uitsterven en verdwijnen is sinds de Industriële Revolutie zo snel toegenomen dat veel wetenschappers de vergelijking trekken met de catastrofale kracht van een meteoriet, die 65 miljoen jaar geleden op aarde stortte en de dinosaurussen uitroeide.
Nou èn?!
Ik kan mij nog goed de woede en frustatie herinneren van vele Nederlanders omdat de aanleg van een stuk asfalt werd gefrustreerd vanwege het voorkomen van de zeldzame Korenwolf (een inheemse hamstersoort) in dat gebied. Het was een actie van Stichting Das en Boom, die ook op de bres stond voor andere bedreigde diersoorten in ons land, met name marterachtigen zoals vanzelfsprekend de das.
En ook nu kan ik mij voorstellen dat men denkt: 'het mocht wat, dieren sterven nu eenmaal uit". Allemaal goed en wel, maar wanneer je je realiseert dat het toch echt de mens is die zeeën overbevist en bevuilt, de regenwouden vernietigt tot er maar een paar stukjes van over zijn, dat de mens maakt dat eenderde van de amfibieën, eenvijfde van de zoogdieren en eentiende van de vogels met uitsterven worden bedreigd, dat is het ook aan de mens om hier wat tegen te doen. Ook al vinden wij nog zo stellig dat 'die dingen nu eenmaal zo gaan in het leven, en in de natuur'. Lekker makkelijk.
De inzet van de VN-conferentie is dat er in 2050 geen dier of plant meer uitsterft door menselijk handelen. Er zijn ambitieuze tussendoelen gesteld voor 2020. Geen subsidies meer voor overbevissing bijvoorbeeld, en halvering van de ontbossing. Overbemesting stoppen. Die dingen.
Ga er maar aanstaan. Zolang economie en natuur niet louter win-win situaties opleveren, bij voorbaat een verloren strijd, zou je denken. De mens is nu eenmaal en uiteindelijk gefocusd op het overleven van één diersoort, en dat is de mens zelf. Maar de VN wijst er op dat zonder natuur de bodem verschraalt en het aanbod van voedsel en schoon water voor de bevolking afneemt, en dan gaat ook de mens ten onder. Misschien een argument dat niet gaat over 'bloemetjes en bijtjes' (ook een sterk teruglopende diersoort trouwens, maar dit terzijde) maar over de mens, en dat kan misschien de meest sceptische of ten diepste ongeïnteresseerde regeringsleider over de streep trekken. Want daar ligt toch de bal.


Niet wanhopen maar inderdaad men moet er wel bijstilstaan en handelen (ik doe mijn best)
Geplaatst door: Katrien | 30 januari 2010 om 11:27
Laatst in Denemarken (c02 uitstoot)is er ook niet veel goeds uit gekomen, hier hoeven we dus helaas ook niet veel van te verwachten.
Kon ons lichaam zich maar net zoals bovenstaande dieren aanpassen in de winter, was het een stuk aantrekkelijker lopen :-)
Geplaatst door: Koen Martens | 28 januari 2010 om 21:38
Soms denk je dat mens het meest destructieve en domme zoogdier op aarde is. Helaas is de meetlat "geld" geworden en daar moet alles voor wijken.
Geplaatst door: John | 28 januari 2010 om 21:16
Laten we doen wat we zelf kunnen doen van kleine burger tot groot grondbezitter. Ieder draagt zijn eigen steenthe naar vermogen bij. Zie www.biodiversiteitsjaar.nl
Geplaatst door: Arie Koster | 28 januari 2010 om 15:35
ik wil nu niet de pessimist gaan uithangen, maar als het van onze regeringsleiders afhangt zijn we bij voorbaat verloren. Die mensen zijn niet ingesteld op het doen overleven van de eigen soort, maar op het doen groeien van de eigen portefeuille!
Uiteindelijk hebben ze al kansen genoeg gekregen: Kyoto, Johannesburg, Kopenhagen, ... en wat is er veranderd? Voor het milieu zou het best zijn dat ze die top daar in Nagoya annuleren; dan hebben we tenminste toch al de CO2 van al die privéjets bespaard. Meer valt er niet uit te halen, vrees ik ...
Geplaatst door: geert | 28 januari 2010 om 13:54